ไพล

ไพล เป็นพืชล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน เนื้อมีสีเหลืองหรือเหลืองแกมเขียว ลำต้นขึ้นเป็นกอ ขยายพันธุ์ด้วยเหง้า และเมล็ด ดอกออกเป็นช่อ แทงจากเหง้าใต้ดิน กลีบดอกสีนวลใบประดับสีม่วง หัวหรือเหง้าของไพลช่วยแก้อาเจียน อาการอาเจียนเป็นโลหิต แก้อาการปวดฟัน ช่วยขับโลหิต  รักษาโรคที่เกี่ยวกับโลหิตออกทางปากและจมูก รักษาหอบหืด แก้อาการท้องอืดท้องเฟ้อ แก้ท้องขึ้น ท้องเดิน ช่วยขับลมในลำไส้ แก้อาการปวดท้อง ท้องเสีย แก้บิด บิดเป็นมูกเลือด แก้อาการท้องผูก สมานแผลในลำไส้ แก้ลำไส้อักเสบ ขับระดู ประจำเดือนของสตรี ขับเลือดร้ายทั้งหลายและแก้มุตกิดระดูขาว ช่วยทำให้ประจำเดือนมาเป็นปกติ ช่วยรักษาอาการเคล็ดขัดยอก ฟกช้ำบวม ข้อเท้าแพลง ช่วยลดอาการอักเสบ แก้ปวด บวม เส้นตึง เมื่อยขบ รักษาโรคผิวหนัง รักษาฝี ช่วยดูดหนอง แก้ผดผื่นคัน ใช้ทาเคลือบแผลเพื่อป้องกันอาการติดเชื้อ รักษาโรคเหน็บชา ใช้เป็นยาชาเฉพาะที่ ใช้เป็นยาสมานแผล ช่วยลดการบีบตัวของมดลูกและลำไส้ ช่วยต้านเชื้อราและแบคทีเรีย เชื้อจุลินทรีย์ ช่วยต้านฮิสตามินในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคหอบหืด สามารถช่วยลดขนาดของตุ่มนูนจากการฉีดน้ำยาฮิสตามินเข้าใต้ผิวหนัง ช่วยให้ผู้ป่วยมีอาการหอบน้อยลงและการทำงานของปอดดีขึ้น ช่วยให้ผิวหนังชุ่มชื้น ช่วยไล่แมลง ฆ่าแมลง ช่วยกันยุง และช่วยไล่ยุง เป็นต้น

สรรพคุณของดอก : ช่วยขับโลหิตและกระจายเลือดเสีย กระจายเลือดที่เป็นลิ่มเป็นก้อน

สรรพคุณของต้น : ช่วยแก้ธาตุพิการ ช่วยแก้อุจจาระพิการ

สรรพคุณของใบ : ช่วยแก้ไข้ แก้เมื่อย แก้อาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ปวดตามร่างกาย แก้อาการครั่นเนื้อครั่นตัว

สรรพคุณของราก : ช่วยแก้เลือดกำเดาไหล